Carmina viatoris
Tuomo Pekkanen (Author),
Longe plurima Carminum Viatoris ex variis rhythmis constant, quibus exemplum dederunt duo poetae mediaevales inter se aequales, Hugo Primas Aurelianensis (c. 1093-1160) et Archipoeta (fl. 1159-1165). More eorum rima pura binarum syllabarum adhibetur neque hiatus intra versum admittitur. Ex rhythmis adhibitis usitatissimi sunt versus quadri-, penta-, hexa-, hepta- vel octosyllabi trochaici aut iambici, simplices aut mixti. In initio quidem sunt aliquot hendecasyllabi, distichon semel occurrit, semel etiam hexametrum Leoninum; in versionibus poematum Graecorum metrum auctoris Graeci servatum est.
Prima pars operis, Carmina viatoris proprie dicta, est velut diarium, in quo non tantum consuetudines quaedam septimanales et annua rotatio vitae academicae describuntur, sed etiam de comitibus, amicis familiaribusque et de vicissitudinibus vitae humanae refertur. Sunt etiam versus, quibus causam dederunt conventus aut seminaria peregrina (113-114). Lugubriores animi sensus praeferunt verba in memoriam proximorum (110, 115). Curriculum auctoris Granivicense claudit actio gratiarum (117), qua institutio Latina plus duorum decenniorum paucis versibus comprehenditur. Prima operis pars Hymno Latino Europaeo terminatur: Europaei, gaudeamus, / foedus firmum fecimus, / laetum carmen concinamus, / Unionem iunximus, / constitutis aequitatis, / libertatis iuribus, / in commune comprobatis / Europaeis legibus, etc.
Aenigmata, quae ad dona amicis data pertinent, exemplum habent in sententiis pittaciorum ad apophoreta Trimalchionis affixa (Petr. 56,7-10), ea autem differentia, quod solutio, unde nomen doni patet, non ex verbis aequivocis sed ex rima est conicienda.
Vota, salutationes gratulationesque partim sunt breviores amicis dedicata, partim ad dissertationes doctorales aut sollemnia academica scripta et in illis primum recitata. His carminibus continuatur usus in Finnia saecularis, cuius testimonia sunt versus gratulatorii aut votivi in dissertationibus academicis aut in programmatis promotionum academicarum divulgati. Gratulationes ad dies natales collegarum aut amicorum compositae merita specialia uniuscuiusque in memoriam revocat aut relationes et consuetudines, quas auctor cum illis habuit, paucis versibus refert.
Variationes auctorum sunt exercitationes poeticae, quibus propositum didacticum haud deest, cum ostendant, quo modo idem argumentum eisdem fere verbis sed formis variis poetice tractari possit. Aliquot ex variationibus Horatianis et Catullianis, a cantatrice Reine Rimón et grege eius iazzico cantatae et in discos compactos receptae (Variationes Horatianae iazzicae 1993) et Variationes iazzicae Catullianae 1997), tanta gratia apud latinistas acceptae sunt, ut uterque discus brevissimo tempore divenderetur.
In carminibus Finnicis vertendis et in cantionibus tam Finnicis quam peregrinis structura auctoris rhythmica diligenter observata est rimaeque adhibitae, si auctor ipse illis usus erat. Threnus Carelicus, rhythmis metrisque solutus, est rarissimum exemplum generis sui et traditionis ore populi Carelici ad hodierna tempora conservatae.
Differentia inter variationes et versiones est aliquotiens minima. Cum poemata metrica aut textus prosaici in versus rhythmicos transformantur, eventus est haud dubie variatio. Similiter argumenta ex litteris Sanscriticis, Germanicis aut Francogallicis mutuata et liberius veste Latina rhythmica induta, variationes potius sunt quam versiones. Multa huius generis iam poetae aetatis renascentiae scripserunt, neque facile est dictu, quando versus de argumentis antiquorum scripti tantummodo versiones sint, quando variationes, quando prorsus nova carmina.
Libri aut commentarii periodici, in quibus aliquot ex his carminibus antea edita sunt, in notis ad textus additis nominantur. Maior pars in hoc libro primum est divulgata.
Praefatio
1. Carmina viatoris
2.Aenigmata
3. Vota et salutationes breviores
4. Gratulationes vel salutationes academicae
5. Gratulationes nataliciae
6. Variationes auctorum
Alcmanica
Sapphica
Ibycea
Anacreo variatus
Anacreontea
Catulliana
Vergiliana
Tibulliana
Horatiana
Ovidiana
Petroniana
Biblica
Sanscritica
Johan Wolfgang von Goethe (1749-1832)
Charles Baudelaire (1821-1867)
Jean-Pierre Claris de Florian (1755-1794)
Louis Aragon (1897-1982)
7. Versiones
Sappho
Anacreo
Anacreontea
Anonyma Finlandensis (ante a. 1778)
Camena Finnica – Kanteletar (1840)
Excerpta Kalevalana (1845)
J.L. Runeberg (1804-1877)
Aleksis Kivi (1834-1872)
Eino Leino (1878-1926)
Threnus Carelicus anni 1977
Christina de Lacu pensili (contemporanea)
Cantiones originis Finnicae
Cantiones originis variae
Hymni Psalterii Finnici
Bibliographia
Vocabula rariora
Frequently Asked Questions
What is "Carmina viatoris" about?
Longe plurima Carminum Viatoris ex variis rhythmis constant, quibus exemplum dederunt duo poetae mediaevales inter se aequales, Hugo Primas Aurelianensis (c. 1093-1160) et Archipoeta (fl. 1159-1165). More eorum rima pura binarum syllabarum adhibetur neque hiatus intra versum admittitur. Ex rhythmis adhibitis usitatissimi sunt versus quadri-, penta-, hexa-, hepta- vel octosyllabi trochaici aut iambici, simplices aut mixti. In initio quidem sunt aliquot hendecasyllabi, distichon semel occurrit, semel etiam hexametrum Leoninum; in versionibus poematum Graecorum metrum auctoris Graeci servatum est.
Prima pars operis, Carmina viatoris proprie dicta, est velut diarium, in quo non tantum consuetudines quaedam septimanales et annua rotatio vitae academicae describuntur, sed etiam de comitibus, amicis familiaribusque et de vicissitudinibus vitae humanae refertur. Sunt etiam versus, quibus causam dederunt conventus aut seminaria peregrina (113-114). Lugubriores animi sensus praeferunt verba in memoriam proximorum (110, 115). Curriculum auctoris Granivicense claudit actio gratiarum (117), qua institutio Latina plus duorum decenniorum paucis versibus comprehenditur. Prima operis pars Hymno Latino Europaeo terminatur: Europaei, gaudeamus, / foedus firmum fecimus, / laetum carmen concinamus, / Unionem iunximus, / constitutis aequitatis, / libertatis iuribus, / in commune comprobatis / Europaeis legibus, etc.
Aenigmata, quae ad dona amicis data pertinent, exemplum habent in sententiis pittaciorum ad apophoreta Trimalchionis affixa (Petr. 56,7-10), ea autem differentia, quod solutio, unde nomen doni patet, non ex verbis aequivocis sed ex rima est conicienda.
Vota, salutationes gratulationesque partim sunt breviores amicis dedicata, partim ad dissertationes doctorales aut sollemnia academica scripta et in illis primum recitata. His carminibus continuatur usus in Finnia saecularis, cuius testimonia sunt versus gratulatorii aut votivi in dissertationibus academicis aut in programmatis promotionum academicarum divulgati. Gratulationes ad dies natales collegarum aut amicorum compositae merita specialia uniuscuiusque in memoriam revocat aut relationes et consuetudines, quas auctor cum illis habuit, paucis versibus refert.
Variationes auctorum sunt exercitationes poeticae, quibus propositum didacticum haud deest, cum ostendant, quo modo idem argumentum eisdem fere verbis sed formis variis poetice tractari possit. Aliquot ex variationibus Horatianis et Catullianis, a cantatrice Reine Rimón et grege eius iazzico cantatae et in discos compactos receptae (Variationes Horatianae iazzicae 1993) et Variationes iazzicae Catullianae 1997), tanta gratia apud latinistas acceptae sunt, ut uterque discus brevissimo tempore divenderetur.
In carminibus Finnicis vertendis et in cantionibus tam Finnicis quam peregrinis structura auctoris rhythmica diligenter observata est rimaeque adhibitae, si auctor ipse illis usus erat. Threnus Carelicus, rhythmis metrisque solutus, est rarissimum exemplum generis sui et traditionis ore populi Carelici ad hodierna tempora conservatae.
Differentia inter variationes et versiones est aliquotiens minima. Cum poemata metrica aut textus prosaici in versus rhythmicos transformantur, eventus est haud dubie variatio. Similiter argumenta ex litteris Sanscriticis, Germanicis aut Francogallicis mutuata et liberius veste Latina rhythmica induta, variationes potius sunt quam versiones. Multa huius generis iam poetae aetatis renascentiae scripserunt, neque facile est dictu, quando versus de argumentis antiquorum scripti tantummodo versiones sint, quando variationes, quando prorsus nova carmina.
Libri aut commentarii periodici, in quibus aliquot ex his carminibus antea edita sunt, in notis ad textus additis nominantur. Maior pars in hoc libro primum est divulgata.
Who wrote "Carmina viatoris"?
"Carmina viatoris" was written by Tuomo Pekkanen.
Tuomo Pekkanen is emeritus professor of classics at the Universities of Helsinki and Jyväskylä, and Honorary President of the Academia Latinitati Fovendae (Rome). He is co-founder of the Nuntii Latini, the Latin news bulletins of the Finnish Broadcasting Company (YLE).
Is "Carmina viatoris" part of a series?
Yes, "Carmina viatoris" is part of the "Supplementa Humanistica Lovaniensia" series. It's book 19 in the series.
The volumes published before 2000 are free available online.
What is the Table of Contents for "Carmina viatoris"?
Praefatio
1. Carmina viatoris
2.Aenigmata
3. Vota et salutationes breviores
4. Gratulationes vel salutationes academicae
5. Gratulationes nataliciae
6. Variationes auctorum
Alcmanica
Sapphica
Ibycea
Anacreo variatus
Anacreontea
Catulliana
Vergiliana
Tibulliana
Horatiana
Ovidiana
Petroniana
Biblica
Sanscritica
Johan Wolfgang von Goethe (1749-1832)
Charles Baudelaire (1821-1867)
Jean-Pierre Claris de Florian (1755-1794)
Louis Aragon (1897-1982)
7. Versiones
Sappho
Anacreo
Anacreontea
Anonyma Finlandensis (ante a. 1778)
Camena Finnica - Kanteletar (1840)
Excerpta Kalevalana (1845)
J.L. Runeberg (1804-1877)
Aleksis Kivi (1834-1872)
Eino Leino (1878-1926)
Threnus Carelicus anni 1977
Christina de Lacu pensili (contemporanea)
Cantiones originis Finnicae
Cantiones originis variae
Hymni Psalterii Finnici
Bibliographia
Vocabula rariora
Related titles
Justus Lipsius, Monita et exempla politica / Political Admonitions and Examples
Jan Papy (Editor), Toon Van Houdt (Editor), Marijke Janssens (Editor),
May 2022
Studies in the Latin Literature and Epigraphy of Italian Fascism
Han Lamers (Editor), Bettina Reitz-Joosse (Editor), Valerio Sanzotta (Editor),
June 2020
Una lingua morta per letterature vive: il dibattito sul latino come lingua letteraria in età moderna e contemporanea
Valerio Sanzotta (Editor),
January 2020
John Milton, Epistolarum Familiarium Liber Unus and Uncollected Letters
Estelle Haan (Editor),
October 2019
Utopia & More
Dirk Sacré (Editor), Erik De Bom (Editor), Demmy Verbeke (Editor), Gilbert Tournoy (Editor),
October 2016
A New Sense of the Past: The Scholarship of Biondo Flavio (1392–1463)
Angelo Mazzocco (Editor), Marc Laureys (Editor),
May 2016
Aulularia and other Inversions of Plautus
Michael Fontaine (), Joannes Burmeister (Author),
July 2015
La correspondance de Guillaume Budé et Juan Luis Vives
Gilbert Tournoy (Editor), Monique Mund Dopchie (Editor),
June 2015
Andreae Alciati Contra Vitam Monasticam Epistula – Andrea Alciato’s Letter Against Monastic Life
Dennis Drysdall (Author),
July 2014
The Art of Arguing in the World of Renaissance Humanism
Marc Laureys (Editor), Roswitha Simons (Editor),
December 2013
Icon Animorum or The Mirror of Minds
Mark Riley (Editor), John Barclay (Author), Thomas May (Translator),
November 2013
Neo-Latin Commentaries and the Management of Knowledge in the Late Middle Ages and the Early Modern Period (1400 -1700)
Karl A.E. Enenkel (Editor), Henk Nellen (Editor),
July 2013
The Early Modern Cultures of Neo-Latin Drama
Philip Ford (Editor), Andrew Taylor (Editor),
February 2013
De rationibus quibus homines docti artem Latine colloquendi et ex tempore dicendi saeculis XVI et XVII coluerunt
Terence Tunberg (Author),
March 2013
Scottish Latin Authors in Print up to 1700
Roger Green (Author), Philip Burton (Author), Deborah Ford (Author),
June 2012
